| تبليغات | X |
دلم چرا ..چرا انقدر تنگی چی شده...خسته شدی...حوصله ات سر رفته...میخوای بریم سینما...بستنی... چته؟.... باتوام...چرا انقدر اذیتم میکنی...همینه...بالا بری پایین بیای...دنیا همینه تلخ...خاکستری...بی روح دیگه هیچ کجا عشق نیست محبت نیست..مهر نیست بیخودی دنبال چی میگردی به قول معروف..گشتم نبود نگرد نیست... دیگه حوصله تاپ وتوپ های تو رو هم ندارم دارم عادت میکنم به بیرحمی...سنگدلی...به دنیای پراز دروغ وریا...توهمباید عادت کنی... به قصه تنهایی من...یادته... ای بابا...تو هم که حرف حالیت نیست...منو باش با کی حرف میزنم....دل شکسته..درب وداغون + نوشته شده توسط نگین در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387 و ساعت
12:30 |
هان ای کوه بلند ای سراپا همه پند ازتو این تجربه اموخته ام که نلرزد دلم از غرش ارابه سنگین زمان وهراسی ندهم راه به دل از طوفان کاه بودن ننگ است کوه می باید بود + نوشته شده توسط نگین در شنبه یازدهم خرداد 1387 و ساعت
17:59 |
به همه پرسپوليسي هاي عزيز اين
قهرماني شيرين رو تبريك ميگم پرسپوليس قهرمان شده خدا مي دونه كه حقشه به لطف يزدان وبچه ها بازم قهرمان شديم ما + نوشته شده توسط نگین در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387 و ساعت
14:53 |
سلام دلم برات خیلی تنگ شده اونقدر که حس میکنم مثل سایه شدم بدون جان بی روح وخسته.. ای بابا..چی دارم میگم تو که هیچ وقت نیستی هیچ وقت دنبال من نمی گردی.. تو هم مثل بقیه ادما نمی دونم گاهی وقتا به خودم میگم..تو دیونه ای دختر اون به کلی تورو فراموش کرده... اما یه چیزی ته دلم میگه نه..هنوزم دوستت داره وقتی یاداون نگاهای زلالت می افتم..وقتی یاد ابی چشماتو..طلای گیسوانت می افتم.. هنوزم عاشقتم..هنوزم دوستت دارم..حتی اگه هیچ وقت پیشم نباشی.. حتی اگه هیچ وقت سراغمو نگیری.. حتی اگه... دل ما به دور رویت زچمن فراغ دارد که چوسرو پای بندست وچو لاله داغ دارد
+ نوشته شده توسط نگین در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387 و ساعت
8:49 |
میشود تنها بود میشود رسوا ماند میشود دلهره را به نگاهی بخشید وسراپای وجودی را میشود سرد کنی میشود طرد کنی بروی ودل ماراببری میشود قهر کنی دل من تنها ماند میشود برگردی وصدایش بکنی انقدر گرم که من بیخود و مست شوم میشود هست شوم توبیایی دل من کلبه ای نورشود تو بیا وشب تاریکم را ولب سرزم را جان بده ..باده ای ارام بده میشود باده بدی میشود مست شویم میشود باشی ومن من سراپا تو شوم تو همه من باشی میشود ما باشیم میشود ما باشیم + نوشته شده توسط نگین در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 و ساعت
8:58 |
 دلم برات تنگ شده نميدونم..نميدونم به يادم هستي يانه.نميدونم هنوزم توي تنهاييهات به من فكر ميكني يا نهنميدونم اگه يادم بيفتي چي با خودت ميگي ميگي كه بيوفا بود ورفت.. نميدونم.. اره من رفتم من تورو تنها گذاشتم اما.. اما توميتونستي..ميتونستي جلومو بگيري ميتونستي نذاري برم من منتظر اشاره ي توبودم منتظر يك كلمه تو كه بگي نرو..بمون ..براي هميشه. ومن تمام هست ونيستم را فداي آن تنها واژه توميكردم اره من خودم رو فداي يه لحظه نگاهت ميكردم اما.. اي كاش ميشد اون روز رويايي دوباره برگرده اون روز زيبا كه من بودم وتو.. درست كنارهم درچند قدمي هم.. اما.. خداي من چه قدر بي موقع توبه كرده بودم توبه كرده بودم اسير نگاهت نشم..دل به عشق توندم...عشق پاكت..عشق نابت.. خدايا اين چه امتحاني بود. قربونت برم انگاري هميشه ازت طلبكارم.هيچ وقت راضي نميشم.با اين حال تو منو تحمل ميكني صدامو ميشنوي..دعامو براورده ميكني خدايا ازت ميخوام ..ميخوام كه اگه اون هنوزهم به يادمنه..اگه دلش برام تنگ شده.. اگه هنوزم.. خدايا.. وصال اوزعمر جاودان به...خداوندا مرا ان ده كه ان به + نوشته شده توسط نگین در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387 و ساعت
8:4 |
برای دیدن بقیه عکسها ادامه مطلب رابزنید ادامه مطلب + نوشته شده توسط نگین در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 و ساعت
8:31 |
+ نوشته شده توسط نگین در شنبه هفتم اردیبهشت 1387 و ساعت
8:18 |
ای دوچشم تونگین سحر رستاخیز ای نگاه تو سراغاز شکوه شعرمن بی تو غروبی ابدیست تو نگین باش نگین تا شود دفتر شعرم زطلو عت رنگین ای دو چشم تو نگین الماس...گیسوانت زرریز نگهت چشمه نورواحساس ولبانت می گون دل من غمگین است ووجودم زغم لنگ زمانه لبریز تومرا باده بده...........باده ای ناب ای لبان توشراب تا بشوید غم ایام مرا درشط خواب شب من تاریک است ای نگاهت مهتاب تو ببین وبیندیش که ستاره درشب چه شکوهی دارد + نوشته شده توسط نگین در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 و ساعت
8:15 |
نرو
تو را قسم به خدایی که میپرستی تازه داشتم به صدای دلنوازت عادت میکردم غم ایام را فراموش میکردم نرو که تنهایم وتنهاییم رابی حضورت تیره تر نکن هنوز نیامده کجا میروی؟ مگر نگفتی با وفایی..مگرنگفتی تا آخرخط میمانی دلت برای لحظه های بیقراریم نمیسوزد؟ بمان به خاطرخدابمان + نوشته شده توسط نگین در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 و ساعت
8:9 |
 خسته وخواب الوده ام
نه برزمین براسمان راه میروم با این وجود شب تاریک رامیخرم به جان تاسحر مال من باشد رنج را میخواهم بی حساب تاوصال مشروط تو از ان من باشد + نوشته شده توسط نگین در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 و ساعت
19:31 |
باور نمیکنم ...یعنی نمی خوام که باور کنم
یه جایی خوندم هرسه ثانیه یک نفر توی جهان میمیره.یک..دو..سه..یه نفرمرد. مرد؟!کی؟!نفربعدی کیه؟! یک..دو..سه...ای وای فاصله من تاانتهای صف یکی کمترشد.. جالبه..جالب؟!شایدبیشتر ترسناک باشه..فاصله مرگ تاآدم.. مرگ...سه حرف،کوتاه،سریع،فاصله مرگ تاانسان درست به اندازه همین سه حرف کوتاهه هیچ کس نمیدونه..هیچ کس واقعا نمیدونه چی درانتظارشه. مرگ کی وکجا،چطوری به سراغش می یاد.همیشه بغل گوشمونه.اما ما انقدر غرق درزرق وبرق روزگاریم که احساسش نمی کنیم. تمام حواسمون به قفس طلاییه که برای خودمون ساختیم. شاید بعضی وقتا بترسیم ازرهایی ازقفس..ازبازهاو عقابهایی که اون بیرون منتظرمونن. اما...هیچ چیز ازادی نمیشه.لذت پرواز،رهاشدن دراوج اسمانها.. نمیدونم.شاید ثانیه بعد بیادو..من،تو،وهیچ آدمی روی این کره خاکی نباشه... اما هیچ کس جزخدا..جزخدا نمیدونه ونمیتونه بفهمه که چه کسی میمیره.هیچ ابن سینایی.. هیچ رمال وجادوگری هم نمیتونن به مابگن که کی میمیریم چه ثانیه ای..چه روزی چه ماهی... هرگز... فقط خدا..اونه که ازاین رازبزرگ خبر داره...ازلحظه میعاد..جالبه..جذابه..میعاد باخدا. مرگ میاد.بلاخره یه روزی از بی کرانه ها،از دورتر ها نزدیک میشه ومارو دراغوش میگیره هیچ راه فراری نیست.برای هیچ کس... فقط..فقط باید حواسمونو جمع کنیم.باید چشمامونو باز کنیم که وقتی اون لحظه رسید پشیمون نشیم. از کارایی که کردیم،از حرفهایی که زدیم،از گناهامون،از تهمتها ودروغهاو..دروغهامون. بیا...بیا تا یک قدم باقیمانده ازعمرمون که مثل برق میگذره..زیبا باشیم..امیدوار باشیم... عاشق باشیم...پاک باشیم...وپاک بمیریم. + نوشته شده توسط نگین در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 و ساعت
17:45 |
ینجاست...همین جا. قلب کوچکم امروز اینجاست..هنوزهم بی تابی میکندبالا وپایین می پرداما نمیگزارم.باید اینجا بماند. دل کوچولو باید عادت کند به قصه تنهایی من... باید بماند وهمدمم باشد..همدم باران شبانه ام ودستهای خسته ام که تایی برای نوشتن ندارد... باید دست برداردازاین عشق دروغین..ازمهر گمشده..ازلبخند تلخ..از آدمکهای نقاب زده... دل کوچولو باید بداند که اینجا غروبش سرخ نیست..ماهی توی تنگ سرخ نیست.. شقایق عاشق هم سرخ نیست..ولبهای من... باید بداند جعبه مداد رنگی ام خالی شده است ازسرخی لبخند،سبزی زندگیوآبی چشمهای تو... دل کوچولو باید بداند که صفحه کاغذم سفید نیست مثل روزهای بچگی..باید بداند که چشمهایم خاکستری شده است درست مثل رنگی که درخت دارد وقتی ازعشق شعله میسوزد... دل کوچولو باید بداندکه تنها جای او اینجاست.. پیش من کنا کبوترپربسته..کنارقناری کنج قفس نشسته.. دل کوچولو باید عادت کندبه تلخی خنده هایم وسردی نگاهم وروح تاریکم...دل کوچک من باید بداند که بیهوده شکسته ودست گرم هیچ بلبلی مرحم زخمهای نمک خورده اش نیست. دل کوچولو بایدبداندکه بیخود بالاوپایین میپرد..هیچ قلب سنگی منتظر تپشهای تندوپرالتهاب او نیست..
+ نوشته شده توسط نگین در سه شنبه بیستم فروردین 1387 و ساعت
18:9 |
چه می نویسم؟ نمی دانم
حکایت شررهای برافروخته درظلمت بی انتهای شب اما میدانم غایت این اقتضا ایت روشن تو بود خدایا تا شرمگین ازاین سودا به درایم وشاکر سوی تو بازایم ایدا درایینه ی زمان اتش بود وعشقش چون خاکستر ازپس او به باد رفت وتصویر شکسته باورهایش محو شد واو حزین اما حاضر بود... - ایدا سپهر- + نوشته شده توسط نگین در دوشنبه نوزدهم فروردین 1387 و ساعت
8:28 |
زني كه به سنتها تف كرد ... ادامه مطلب + نوشته شده توسط نگین در یکشنبه هجدهم فروردین 1387 و ساعت
17:27 |
|
درباره وبلاگ
مدعی خواست که ازبیخ کند ریشه ما
غافل از اینکه خدا هست در اندیشه ما طراح قالب
|
